toespraak van Nawal Mustafa (Amnesty International)
op de Internationale Dag tegen Racisme en Discriminatie
19 maart 2017, Amsterdam

"How does it feel to be a problem?"

Vroeg W.E.B. Du Bois zich af toen hij het boek " the souls of Black folks" schreef  

Vandaag de dag is dat een vraag die relevanter is dan ooit.  

Behoor je tot een gemarginaliseerde groep dan heb je jezelf vast die vraag gesteld?  

Ik sta hier niet om je te vertellen dat je als moslim " echt" geen probleem bent.

Dat we hier allen horen of dat we even veel rechten hebben. Dat lijkt me evident. 

Ik ontdekte dat ik moslim was toen ik 15 jaar was. In de nadagen van 9/11.

In eens was ik geen tiener meer maar een theoloog en moest ik uitleggen waarom vrouwen een hopfddoekdragen en wat de islam zegt over de jihad.  

Ik zag ook steeds meer moslims op tv. Die zich nader moest verklaren. Wat mij opviel was dat er een soort van een singelnarrrative story beeldvorming van moslims.  

Vandaag meer dan ooit is het nodig om het gif van racisme en discriminatie te bestrijden.

Nederland heeft afgelopen woensdag, volgens onze Minister President, zogenaamd het "verkeerde soort populisme verslagen". Maar een racistisch discourse is kennelijk geaccepteerd of zelfs een voorwaarde wil je verkiezingen winnen. 

Nog nooit heb ik mij hier minder thuis gevoeld dan de afgelopen maanden.  

Toch zal ik mijn verantwoordelijkheid niet schuwen. En met mij hoop ik jullie allen. 

Dus, blijf de vraag:  Hoe blijf je strijdbaar in een tijd waarin strijden je bijna onmogelijk wordt gemaakt? 

Mijn oproep aan jullie is, zoek een manier of een vorm dat voor je werkt en bij jouw positie en kunnen past.

Is dat stukken schrijven of voel je meer thuis op een demonstratie? Is dat politiek actief zijn of wil je liever vanuit grassroots een issue agenderen?

Doe je dat als een indivu of sluit je aan bij een collectief?  

Voor mij zal dat zijn ongemak creëren daar waar ik kom.

Ik zal de zoemende mug zijn die in warme zomernachten je urenlang wakker houdt.

<<