Speech van Kitty Jong namens het Netwerk Wereldburgers

Bij de demonstratie tegen racisme en fascisme gisteren, mocht ik namens het Netwerk Wereldburgers FNVspreken op het Museumplein. Ik ben het netwerk daar zeer erkentelijk voor.

Dit is de integrale versie van mijn speech.

Ik sta hier namens het netwerk van de FNV dat strijdt tegen discriminatie en racisme, en voor gelijkheid en inclusie. Het netwerk Wereldburgers. Ik sta hier vandaag als lid van de grootste vakbond van Nederland en met reden. De FNV heeft als vakbond belangrijke grondslagen waarop ons denken is gebaseerd. Daaronder vrijheid, rechtvaardigheid, gelijkwaardigheid en internationale solidariteit.

Het is daarom dat de FNV zich uitspreekt tegen onrecht dat zich ver van onze landsgrenzen afspeelt: de maar voortdurende genocide in Gaza met de terreurdaden tegen de Palestijnen, tegen de oorlog die imperialistisch Rusland in Oekraïne voert. Tegen de gewettigde vrouwenhaat ver weg in Iran en Afghanistan. Tegen regimes waar vakbonden verboden zijn. En het is daarom dat de FNV met vele internationale zusterorganisaties samenwerkt.

Maar alles wat ver weg lijkt is eigenlijk dichtbij.

De FNV geeft de PVV en Forum voor Democratie geen podium om hun zondebokpolitiek uit te dragen. En wijst op de lessen die geleerd moeten worden uit de jaren dertig in Duitsland. Fascistische partijen zijn uit op absoluut leiderschap, verheerlijken geweld en nationalisme. Het fascisme verheerlijkt bovendien menselijke ongelijkheid. We weten waar dat toe geleid heeft: de moord op miljoenen Joden, Roma, Sinti, homoseksuelen, mensen met een handicap. En communisten.

We geven vandaag een niet mis te verstaan signaal af dat wij streven naar gelijkheid en gelijkwaardigheid voor alle mensen. En dat wij dus strijden tegen racisme, discriminatie, islamofobie, antisemitisme, vrouwenhaat, haat tegen LHBTQIA+ en validisme.

 

Een vakbond is de kanarie in de kolenmijn van het fascisme. De uitholling van grondrechten, de inperking van het stakingsrecht, en uiteindelijk het verbod op vakbonden, behoren tot de eerste daden van elk fascistisch regime.

 

Zover lijkt het in Nederland nog niet, maar alles wat ver weg leek, komt steeds dichterbij.

Want ook hier is de aanval op het demonstratierecht al ingezet, de aanval op vakbondsrechten zoals het procederen tegen de staat. De aanval op de sociale advocatuur. Net als de aanval op universiteiten, theatermakers, journalisten, en niet te vergeten de aanval op de kwetsbare mensen in onze samenleving.

Zoals we hier vandaag staan, zijn we verontrust en strijdbaar. Maar onze strijd is vergeefs als we niet de verbinding zoeken. De verbinding met mensen die zó hard moeten werken, dat ze helemaal geen tijd hebben om zich druk te maken over politieke systemen. De verbinding met mensen die leven van een onleefbaar lage uitkering, te ziek zijn of te uitgeput zijn van de dagelijkse strijd, om hier te komen demonstreren. De verbinding met ouderen die na een leven hard werken, nu geen zorg hebben, want: wegbezuinigd. De verbinding met jongeren die ongelijke kansen in het onderwijs en op de arbeidsmarkt hebben. Met de vrouwen in de zorg die het vak verlaten vanwege racisme op de werkvloer. Met de arbeidsmigranten die de moderne tot slaaf gemaakten zijn. En de verbinding met al die groepen in onze samenleving die zelf geen solidariteit ervaren, maar waarvan wij – zoals we hier staan – wel solidariteit vragen. De gewone mensen die zelf ook slachtoffer zijn van arbeidsmarktdiscriminatie, van uitsluiting en uitbuiting. Maar die de moed hebben opgegeven.

We weten dat mensen van kleur worden gediscrimineerd, en puur racisme op de werkvloer ervaren. We weten dat transpersonen op de werkvloer gepest worden, dat vrouwen een te laag loon hebben en seksueel geweld ervaren, dat mensen met een beperking worden genegeerd als het om werk, inkomen of een plek in de samenleving gaat.

In de verbinding met al die groepen ligt de sleutel tot verandering. We moeten hen laten zien hoe gelijke kansen wel mogelijk zijn, dat een leefbaar loon, een gezonde leefomgeving, goed onderwijs, toegang tot gezondheidszorg, een huis, en geluk, gewoon mogelijk zijn zonder andere kwetsbaren te demoniseren zoals dit kabinet doen.

Er is geld genoeg in dit land voor een goede , inclusieve en rechtvaardige samenleving voor iedereen. Er is geld; het moet alleen anders verdeeld worden. Eerlijk verdeeld worden. Gelijke kansen zijn mogelijk als we kiezen voor elkaar en als de politiek er niet voor kiest om de verschillen tussen mensen te vergroten.

Discriminatie, racisme, xenofobie, homofobie, de aantasting van vrouwenrechten. Het zijn instrumenten die doelbewust worden ingezet om een samenleving uit elkaar te spelen, ten gunste van de heersende klasse en ten nadele van de werkende klasse. Ten gunste van regimes die wereldwijd voet aan de grond krijgen.

Dus laten we een beweging vormen die dat tegengaat. Sluit je aan, op welke manier dan ook, bij een vakbond of een andere sociale beweging. Blijf ook na vandaag niet stil.

We hebben elkaar nodig, kijk niet weg maar in elkaars ogen, zoek elkaar en vind elkaar, want wat ver weg lijkt is al heel erg dichtbij.